Direct na de Tweede Wereldoorlog heeft deze voormalige slagerij ook nog een tijdje gediend als werkplaats/opslagplaats van schilder Willem Winkelman. Later werd het kantoor van de Boerenleenbank verplaatst naar de kant van Van de Weer (1962-1963). Hoewel dit pand door de eeuwen heen verschillende bestemmingen heeft gehad zoals slagerij, smederij en bank, is er al zo’n 150 jaar een café gevestigd.
Het opvolgende pand was ‘Hotel Logement Langeler’. Zoals vroeger wel vaker gebruikelijk was, deed de familie Langeler er van alles naast. Zij hadden ook landbouwgrond, een boerderij en een stalling voor paarden. Dat laatste hadden trouwens alle cafés. Want met een paardenmarkt moest men ook de paarden ergens kunnen stallen. Door deze paardenmarkten (16 maal per jaar !), was er veel vertier in het dorp.
Langeler was in het bezit van een rouwkoets en fungeerde dus ook als koetsier. Hij had ook nog een kruidenierswinkel. Ook haalde hij het huisvuil van de burgers op. Daarvoor had hij in dienst dhr. Brekveld, die zo’n kist met afval op zijn schouder van achter de huizen weghaalde en op de wagen leeg kiepte. Deze wagen werd getrokken door een blind paard. De etensresten werden vaak door mevr. Jansen, die aan de Bleekstraat woonde, opgehaald voor varkensvoer. Langeler had ook een grote feestzaal voor bruiloften en partijen. Thans zit op deze plek alweer de vijfde generatie Langeler.
Naast Langeler liep een smal straatje en aan de overkant daarvan woonde de familie Jacobs. Zij waren joden en de gebroeders Jacobs hadden een manufacturenzaak. In de oorlog moesten zij onderduiken en later zijn ze opgepakt. Het pand werd daarna bewoond door verschillende gezinnen zoals Reind Notten en zijn vrouw, die uit Steenderen kwamen. Hun zoon, de bekende voetballer René Notten, is er geboren. Ook hebben schilder Willem Winkelman en zijn vrouw Marie Hilderink uit de Keijenborg er boven gewoond. Na de oorlog heeft Lentferink het pand betrokken en later is diens zoon hier een gespecialiseerde herenmodezaak begonnen.
Naast Lentferink is nu gevestigd ‘Memelink en Bergevoet Assurantiën’. Voor 1930 zat hier bakkerij en café Demming. Overdag was het café gesloten, maar ‘s avonds waren er regelmatig vergaderingen. En met marktdagen waren ze ook geopend. Volgens een oud krantenartikel (collectie mw. J. van Aken) bestond bakkerij Demming op zaterdag 22 juli 1972 precies honderdzestig jaar. Op die dag vierde de bakkerij dus het tweeëndertigste lustrum. De voorouders van de familie Demming kwamen uit het Duitse Anholt en heetten ‘Aholt’. Zij vluchtten in 1812 vanuit Duitsland naar Hengelo Gld., uit angst voor de troepen van Napoleon. Broodbakken lag deze familie wel en men besloot een bedrijfje in Hengelo op te zetten. De boerderij die de familie in Duitsland bewoond had, heette ‘Demming’. En zo ging de familie zich ook noemen. Het familiearchief is met de grote brand van 1868 in de Spalstraat verloren gegaan. Sedert 1820 staat de zaak ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Zeven generaties Demming hebben het bakkersbedrijf gedreven. Vanouds hadden ze een café dat floreerde door de Hengelose markten. Omstreeks de eeuwwisseling (ca. 1900) is de Varsselse Molen aan het bedrijf verbonden geweest. De familie voelde voor de vooruitgang. Zo reisde grootvader Demming indertijd naar Arnhem om de eerste trein te zien aankomen. Helaas bleek in Arnhem dat hij een dag te vroeg was om de trein te zien binnenrijden.
Dit artikel bevat 9 pagina’s
Lees verder op pagina 3
