In het nu volgende pand zat vroeger ‘Café Maresch’. Boven was een danszaal. Ook werden er toneeluitvoeringen gegeven en de muziekvereniging repeteerde er. Na de oorlog werd van een zijzaaltje een cafetaria gemaakt. Als er met de kermis en diverse markten op de bovenverdieping dansen was, moest de zoldering gestut worden. Door het hele café werden er dan houten stutten geplaatst. Vanaf de buitentrap kwam men dan boven. Nadat Maresch ermee opgehouden was, zijn er nog minstens 3 kasteleins op geweest. Na Derksen kleding zit er nu Helmink Mode. Boven zijn appartementen gemaakt. De veranda die ervoor zat is verdwenen.
Het volgende pand, dat maar door een smal gangetje gescheiden wordt van het vorige, werd vroeger bewoond door Wansink. De man was schilder en zijn vrouw verzorgde de tabakszaak die erin gevestigd was. Daarna kwam er Hartelman in te wonen die gehuwd was met de weduwe Wolsink. Het pand heeft daarna nog diverse bewoners gekend. Nu zit er een videotheek in.
In het volgende pand zit nu een apotheek. Heel lang heeft Wolsink er een autogarage gehad en in de jaren ’3O was er het café van Jan Dickmann en zijn vrouw en acht kinderen. Zij verhuisden later naar wat nu café ‘De Egelantier’ is.
Nu zijn wij aangekomen bij ‘Reclame Studio Claassen’. Dit huis is net voor de oorlog gebouwd door Jansen (De Roos) die ook eigenaar was van de ‘Engrosslachterij’, die er pal achter lag. Deze Jansen was een markant figuur, waar veel van uit ging. Door hem is de loterijwet ontstaan. Gerrits-Lammers heeft er ook een kantoor in gehad met verzekeringen en spaarbank.
Langs dit huis was een smal straatje dat langs de slachterij liep, richting Banninkstraat. Het heette de Rozenhoflaan. Boven het slachthuis hebben in en na de oorlog nog jonge gezinnen gewoond, waaronder Bijenhof en Huetink (nu in de Asterstraat woonachtig).
Dan komt nu het pand waar Grotenhuis woont. Zij hadden daar een manufacturenwinkel. Er is ook nog een zadelmakerij van Jansen in gevestigd geweest. In oorlogstijd heeft er een familie in gewoond waarvan de naam mij ontschoten is. Hij was kandidaat notaris bij van Ballegooijen de Jong. En daarvoor waren er de drukkerij en winkel van Arnold.
Dan is er nu nog een tussenwoning, waarin ook diverse mensen hebben gewoond, zoals Jan Sueters, Bijenhof en Abbink.
En dan komen we bij het pand waarin nu de wereldwinkel gevestigd is. Boven zijn appartementen die verhuurd worden. Ten Arve had hier vroeger de kruidenierswinkel in. Men kon er zelfs na sluitingstijd terecht, want dan mocht je wel even achterom lopen. Reuze gemakkelijk. Achter dit grote pand staat nog een flink huis, waarin ook van alles heeft gezeten. In dit pand moet ooit de familie Jansen, van de latere Quick fabriek, begonnen zijn. Brammetje de Jood heeft er gewoond. Hij handelde in lompen en verkocht sigaren, sigaretten en dergelijke. Vele gezinnen hebben er gewoond, zoals de families Harmsen, Dolfijn (de kleermaker), Luimes en Jansen van Keulen. Benny Kok (het gouden roosje) heeft er nog jaren zijn slagerij in gehad. Dit pand was eigenaar van Jansen (de Roos) en later van Van de Akker. Wie er nu wonen is mij niet bekend.
Ik ga nu verder met ‘Boekhandel de Read Shop’. Vroeger woonde hier Weustenenk, de koperslager. Hij verkocht ook potten, pannen, schaatsen en op kleine schaal speelgoed. Voordat de boekhandel er kwam is loodgieter ‘Ordelman en Dijkman’ er gevestigd geweest. Hier werden tevens wasmachines, droogtrommels, strijkijzers en aanverwant verkocht. Het heeft nu allemaal een hele verandering ondergaan. Deze huizen zijn ook bijna allemaal “onderkelderd”. Vaak werd in deze kelders vlees ingepekeld en bewaard want de slachterij was in de nabijheid. Ik denk dat deze panden allemaal in eigendom waren van Jansen de Roos. Veel mensen hadden daar hun werk en verdienden er hun brood.
In het nu volgende pand zaten vroeger een klein kruidenierswinkeltje en drogisterij en men verkocht er snoep. Het werd toen bewoond door mevrouw Winters en haar dochter Leny. Ook hebben hier de familie Theunissen en Jan Krijt gewoond. Omstreeks 1968 heeft Jansen (van de schoenenfabriek Quick) het gekocht, gesloopt en er een nieuw pand opgezet. Hierna was het een speelgoedwinkel van de familie Becker, later werd het een dierenwinkel, deze is nu ook verdwenen. Het pand werd enkele jaren geleden verbouwd. Op de plek waar nog niet zo lang geleden een nieuw appartementencomplex is verrezen, zat vroeger ‘Hotel De Karper’ (familie Witte). In de oorlog is er een gaarkeuken in gevestigd geweest, mede ten behoeve van de vluchtelingen, die in Hengelo onderdak zochten en kregen. Anny Horstink zwaaide hier de scepter, geholpen door diverse vrijwilligers. Men kan wel zeggen dat de helft van Westervoort onderdak vond in Hengelo. Vluchtelingen uit diverse andere plaatsen waren er ook. Om wat te noemen Gendt-Doomenburg-Arnhem-Millingen-Leuth-Huissen-Groesbeek enz., enz. Het inwonertal was in de oorlog wel met de helft verdubbeld. Er ging dan ook een hele organisatie aan vooraf. Aangenomen mag worden dat er ook nog vele onderduikers ongezien in Hengelo aanwezig waren. ‘Klem Manufacturen’ had er later een meubelzaak in. Winters heeft er zelfs het witgoed in tentoongesteld. Ook Boerman de zadelmaker heeft er zijn bedrijf in gehad. De bovenverdieping werd ook aan diverse mensen verhuurd. Mevrouw Jolink heeft aan de achterkant gewoond. Herman Rietman huurde de garage aan de achterkant en zal daar ook wel auto’s opgeknapt hebben. De familie Winkelman-Herwers heeft er gewoond. De laatste jaren zat fotograaf Hans Temmink aan de linkerkant en aan de rechterkant van het pand had de familie Passchier enkele jaren hun kapsalon.
Dit artikel bevat 9 pagina’s
Lees verder op pagina 9